Zgłoszenie szkody łowieckiej – jak zrobić to poprawnie krok po kroku

Uszkodzona przez dziki uprawa, zniszczona przez jelenie kukurydza czy szkoda wyrządzona podczas polowania mogą oznaczać dla rolnika realną stratę finansową. W takich sytuacjach przepisy przewidują szczególną procedurę dochodzenia odszkodowania, ale żeby z niej skutecznie skorzystać, trzeba przede wszystkim ustalić, kto odpowiada za konkretną szkodę i jakie terminy obowiązują poszkodowanego.

Nie każda szkoda wyrządzona przez dzikie zwierzę jest bowiem szkodą, za którą odpowiada dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego. W zależności od gatunku zwierzęcia, miejsca powstania szkody i jej charakteru zastosowanie mogą mieć różne przepisy.

W przypadku szkód objętych art. 46 Prawa łowieckiego szczególne znaczenie mają: szybkie zgłoszenie szkody, prawidłowe oględziny i szacowanie, dokumentowanie ustaleń oraz pilnowanie terminu na odwołanie.

Kiedy przysługuje odszkodowanie za szkodę łowiecką?

Podstawą jest art. 46 ust. 1 Prawa łowieckiego. Dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego jest obowiązany do wynagradzania szkód:

• wyrządzonych w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny;
• wyrządzonych przy wykonywaniu polowania.

To rozróżnienie jest ważne, ponieważ druga podstawa odpowiedzialności nie dotyczy wyłącznie szkód wyrządzonych przez zwierzynę w uprawach. Jeżeli podczas wykonywania polowania zostanie uszkodzone mienie, trzeba ocenić, czy szkoda pozostaje w związku z wykonywaniem polowania i mieści się w zakresie art. 46 ust. 1 pkt 2.

Jednocześnie określenie „szkoda łowiecka” używane w języku potocznym jest szersze niż zakres odpowiedzialności wynikający z art. 46. W przypadku innych zwierząt lub szkód powstałych poza obwodem łowieckim może znaleźć zastosowanie inny reżim prawny.

Przykładowo Prawo łowieckie przewiduje odrębny mechanizm odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkody określone w art. 46 ust. 1 wyrządzone przez zwierzęta łowne objęte całoroczną ochroną, a także za szkody wyrządzone przez zwierzęta łowne wskazane w art. 46 ust. 1 pkt 1 na obszarach niewchodzących w skład obwodów łowieckich.

W innych przypadkach zastosowanie mogą mieć przepisy ustawy o ochronie przyrody, w szczególności regulujące odpowiedzialność Skarbu Państwa za określone szkody wyrządzone przez gatunki objęte ochroną.

Pierwszym krokiem nie powinno więc być samo zgłoszenie szkody, ale ustalenie, na jakiej podstawie prawnej można żądać odszkodowania.

Kto zgłasza szkodę i do kogo należy skierować wniosek?

W przypadku szkód objętych art. 46 ust. 1 Prawa łowieckiego wniosek o szacowanie szkody składa właściciel albo posiadacz gruntów rolnych, na których wystąpiła szkoda.

Wniosek składa się do dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego. Art. 46 ust. 3 wskazuje wprost ten podmiot jako adresata wniosku.

Wniosek powinien zawierać w szczególności:

• imię i nazwisko albo nazwę;
• adres miejsca zamieszkania albo adres i siedzibę;
• numer telefonu właściciela albo posiadacza gruntów rolnych;
• wskazanie miejsca wystąpienia szkody;
• wskazanie rodzaju uszkodzonej uprawy lub płodu rolnego.

W praktyce warto wskazać również:

• numer działki ewidencyjnej;
• obręb;
• powierzchnię uprawy;
• datę stwierdzenia szkody;
• rodzaj uprawy;
• prawdopodobny gatunek zwierzyny;
• krótki opis uszkodzeń.

Dodatkowe informacje nie zastępują elementów wymaganych przez ustawę, ale ułatwiają identyfikację szkody i późniejsze przeprowadzenie czynności.

Przeczytaj także: Zwierzyna łowna a szkody – kiedy przysługuje odszkodowanie?

Termin zgłoszenia szkody ma kluczowe znaczenie

Co do zasady wniosek o szacowanie szkody należy złożyć w terminie 3 dni od dnia jej stwierdzenia. Termin ten wynika z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z 16 kwietnia 2019 r.

Przepisy przewidują szczególne rozwiązanie dotyczące szkód wyrządzonych przez dziki na łąkach i pastwiskach:

• poza okresem wegetacyjnym – w terminie umożliwiającym przeprowadzenie szacowania przed doprowadzeniem uszkodzonego obszaru do stanu pierwotnego przed rozpoczęciem wegetacji;
• w okresie wegetacyjnym – w terminie 3 dni od dnia stwierdzenia szkody.

Dlatego bezpieczna zasada jest prosta:

Jeżeli zauważysz szkodę, zgłoś ją od razu. Nie czekaj, aż jej rozmiar stanie się ostateczny.

Szybkie zgłoszenie ma również znaczenie dowodowe. Z czasem ślady żerowania mogą zniknąć, uszkodzona roślinność może się zmienić, a dalsze prace agrotechniczne mogą utrudnić dokładne odtworzenie pierwotnego stanu uprawy.

Jak udokumentować szkodę przed oględzinami?

Choć przepisy nie nakładają na poszkodowanego ogólnego obowiązku wykonywania zdjęć, dokumentacja fotograficzna może mieć bardzo duże znaczenie w razie późniejszego sporu.

Najlepiej zrobić zdjęcia jeszcze przed rozpoczęciem jakichkolwiek prac na uszkodzonym obszarze.

Warto sfotografować:

• całą działkę;
• granice uszkodzonego obszaru;
• zbliżenia uszkodzonych roślin;
• ślady żerowania;
• tropy i odchody;
• uszkodzone ogrodzenia lub inne zabezpieczenia;
• miejsca pokazujące skalę zniszczeń.

Dobrze jest również zachować datę wykonania zdjęć i możliwość przypisania ich do konkretnej działki.

Ma to znaczenie m.in. dlatego, że podczas oględzin ustala się gatunek zwierzyny, rodzaj, stan i jakość uprawy, obszar całej uprawy, szacunkowy obszar uszkodzonej uprawy oraz szacunkowy procent jej zniszczenia.

Przeczytaj także: Jakie szkody podlegają odszkodowaniu łowieckiemu?

Oględziny i szacowanie szkody

Procedura nie kończy się na zgłoszeniu szkody. Co do zasady szacowanie składa się z oględzin oraz szacowania ostatecznego.

Podczas oględzin ustala się przede wszystkim:

• jaki gatunek zwierzyny wyrządził szkodę;
• jaki jest rodzaj, stan i jakość uprawy;
• jaka jest powierzchnia całej uprawy;
• jaka jest szacunkowa powierzchnia uszkodzonej uprawy;
• jaki jest szacunkowy procent zniszczenia uprawy na uszkodzonym obszarze.

Oględziny powinny zostać przeprowadzone niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku.

O terminie oględzin dzierżawca albo zarządca obwodu zawiadamia właściciela albo posiadacza gruntów rolnych oraz właściwy wojewódzki ośrodek doradztwa rolniczego nie później niż przed upływem 3 dni od otrzymania wniosku.

Ważne: nie w każdym przypadku przeprowadza się oględziny

Ustawa przewiduje sytuacje, w których przeprowadza się wyłącznie szacowanie ostateczne. Dotyczy to:

• szkód w płodach rolnych;
• szkód wyrządzonych przez dziki na łąkach i pastwiskach;
• szkód w uprawach, jeżeli szkoda powstała i została zgłoszona bezpośrednio przed sprzętem lub w jego trakcie.

Protokół oględzin

Po oględzinach dzierżawca albo zarządca obwodu sporządza protokół. Powinien on zawierać m.in.:

• dane osób uczestniczących w oględzinach;
• datę sporządzenia protokołu i datę oględzin;
• ustalenia dokonane podczas oględzin;
• szkic sytuacyjny uszkodzonej uprawy;
• czytelne podpisy osób biorących udział w oględzinach.

W protokole umieszcza się informację o braku zastrzeżeń albo o wniesionych zastrzeżeniach.

Jeżeli poszkodowany nie zgadza się z ustaleniami, powinien więc wskazać konkretnie, czego dotyczą zastrzeżenia.

Nie warto ograniczać się do stwierdzenia „nie zgadzam się”. Jeżeli problemem jest np. zaniżona powierzchnia szkody albo nieprawidłowo ustalony procent zniszczenia, należy wskazać konkretnie, co zostało ustalone błędnie i dlaczego.

Przeczytaj także: Kto płaci za szkody łowieckie i dlaczego? Koła łowieckie vs Skarb Państwa

Szacowanie ostateczne

Podczas szacowania ostatecznego ustala się m.in.:

• gatunek zwierzyny;
• rodzaj uprawy lub płodu rolnego;
• stan i jakość uprawy albo jakość płodu rolnego;
• obszar całej uprawy lub szacunkową masę zgromadzonego płodu rolnego;
• obszar uszkodzonej uprawy lub szacunkową masę uszkodzonego płodu rolnego;
• procent zniszczenia;
• plon z 1 ha;
• wysokość odszkodowania.

W przypadku upraw istotne znaczenie ma moment przeprowadzenia tej czynności. Co do zasady szacowanie ostateczne wykonuje się przed rozpoczęciem zbioru (sprzętu) uszkodzonej uprawy. W przypadkach, w których ustawa przewiduje wyłącznie szacowanie ostateczne, wykonuje się je w terminie 7 dni od otrzymania wniosku.

Dlatego nie należy dokonywać zbioru uszkodzonej uprawy przed przeprowadzeniem wymaganego szacowania ostatecznego.

Pamiętaj o zawiadomieniu o zbiorze

Właściciel albo posiadacz gruntów rolnych jest obowiązany powiadomić dzierżawcę albo zarządcę obwodu o terminie planowanego sprzętu uszkodzonej uprawy w formie pisemnej, 7 dni przed zamierzonym sprzętem.

To ważny obowiązek, o którym łatwo zapomnieć.

Jak ustala się wysokość odszkodowania?

Odszkodowanie nie jest automatycznie równe wartości całego plonu, który mógłby zostać uzyskany z uszkodzonej działki.

Szczegółowe zasady określa rozporządzenie z 16 kwietnia 2019 r., które reguluje m.in. sposób ustalania wysokości i wypłaty odszkodowania.

Przy ustalaniu wysokości szkody znaczenie mają m.in.:

• powierzchnia uszkodzonej uprawy;
• procent jej zniszczenia;
• plon;
• wartość płodu rolnego;
• przewidziane w przepisach zasady uwzględniania kosztów, których poszkodowany nie poniósł w związku ze szkodą.

Rozporządzenie przewiduje również szczególne zasady dotyczące m.in. łąk i pastwisk, płodów rolnych oraz upraw wymagających zaorania.

Dlatego przy większej szkodzie warto sprawdzić nie tylko końcową kwotę wskazaną w protokole, ale również sposób jej wyliczenia.

Co zrobić, jeżeli nie zgadzasz się z ustaleniami?

Jeżeli poszkodowany uważa, że oględziny albo szacowanie zostały przeprowadzone nieprawidłowo, może skorzystać z ustawowej procedury odwoławczej.

Odwołanie wnosi się do nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Uprawnienie to przysługuje zarówno właścicielowi albo posiadaczowi gruntów, jak i dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego.

Najważniejszy jest tutaj termin:

odwołanie należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia podpisania protokołu oględzin albo protokołu szacowania ostatecznego.

W odwołaniu warto wskazać:

1. którego protokołu dotyczy;
2. które ustalenia są kwestionowane;
3. na czym polega błąd;
4. jakie ustalenia powinny zostać przyjęte;
5. jakie dowody potwierdzają stanowisko poszkodowanego.

Do odwołania można dołączyć m.in. fotografie, własne pomiary, dokumentację dotyczącą uprawy czy inne materiały pozwalające zweryfikować prawidłowość oszacowania.

Co dzieje się po odwołaniu?

W celu rozpatrzenia odwołania nadleśniczy albo jego przedstawiciel dokonuje odpowiednio oględzin lub szacowania ostatecznego. Czynności te powinny zostać przeprowadzone niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od otrzymania odwołania.

W czynnościach mogą uczestniczyć członkowie pierwotnego zespołu. Na pisemny wniosek członka zespołu może również uczestniczyć przedstawiciel właściwej izby rolniczej.

Następnie właściwy nadleśniczy ustala wysokość odszkodowania w drodze decyzji. Decyzja powinna zostać wydana w terminie 14 dni od otrzymania wymaganych protokołów i jest ostateczna.

Szczególny przypadek – obwód w zarządzie nadleśnictwa

Jeżeli obwód łowiecki został wyłączony z wydzierżawienia i przekazany w zarząd nadleśnictwa, właściwym w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania zgodnie z art. 46d i 46e jest dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkody.

Czy od decyzji nadleśniczego można się jeszcze odwołać?

Tak, ale nie w zwykłym administracyjnym trybie odwoławczym.

Decyzja nadleśniczego jest ostateczna. Jeżeli jednak właściciel albo posiadacz gruntów nie zgadza się z jej treścią, może skorzystać z drogi sądowej przewidzianej w art. 46e ust. 4 Prawa łowieckiego.

Powództwo wnosi się w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji do sądu właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Takie uprawnienie przysługuje również dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego niezadowolonemu z decyzji.

Decyzja kończy administracyjny etap ustalania wysokości odszkodowania, natomiast spór może następnie zostać rozpoznany przez sąd powszechny.

Co jeśli dzierżawca albo zarządca nie wykonuje obowiązków związanych z szacowaniem?

Brak wykonania czynności przez dzierżawcę albo zarządcę nie oznacza automatycznie, że poszkodowany traci możliwość dochodzenia odszkodowania.

Sąd Najwyższy w uchwale z 6 lipca 2021 r., III CZP 48/20, przyjął, że niewykonanie przez dzierżawcę albo zarządcę obowiązków wynikających z art. 46–46c Prawa łowieckiego i niesporządzenie wymaganych protokołów nie zamyka – po wydaniu decyzji przewidzianej w art. 46e ust. 1 – drogi sądowej w sprawie o naprawienie szkody łowieckiej.

Nie oznacza to jednak, że można z góry zrezygnować z ustawowej procedury.

Jeżeli podmiot zobowiązany nie reaguje, poszkodowany powinien przede wszystkim:

• zachować dowód zgłoszenia szkody;
• dokumentować brak reakcji;
• zachować korespondencję;
• dokumentować stan uprawy;
• wykazać, że podejmował działania zmierzające do przeprowadzenia wymaganych czynności.

Uchwała SN nie oznacza więc, że poszkodowany może po prostu pominąć procedurę ustawową. Przeciwnie – dotyczy ona sytuacji, w której obowiązki ustawowe nie zostały wykonane przez podmiot zobowiązany.

Warto również pamiętać, że art. 49a Prawa łowieckiego przewiduje odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego do postępowania prowadzonego przez nadleśniczego lub dyrektora RDLP w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania – w zakresie nieuregulowanym w ustawie lub przepisach wykonawczych.

Kiedy odszkodowanie może nie przysługiwać?

Samo wystąpienie szkody nie zawsze oznacza, że odszkodowanie zostanie wypłacone.

Art. 48 Prawa łowieckiego przewiduje sytuacje, w których odszkodowanie nie przysługuje. Dotyczą one m.in.:

• określonych przypadków związanych z deputatami rolnymi;
• niedokonania sprzętu uszkodzonych upraw lub płodów rolnych w terminie 14 dni od zakończenia okresu zbioru danego gatunku roślin w danym regionie, określonego przez sejmik województwa;
• braku zgody na budowę urządzeń lub wykonywanie zabiegów zapobiegających szkodom – z wyjątkami przewidzianymi w ustawie;
• szkód nieprzekraczających wartości 100 kg żyta w przeliczeniu na 1 ha uprawy;
• szkód powstałych w płodach złożonych w sterty, stogi i kopce w bezpośrednim sąsiedztwie lasu;
• szkód w uprawach założonych z rażącym naruszeniem zasad agrotechnicznych;
• określonych szkód na nieruchomościach objętych zakazem wykonywania polowania.

Odmowa zgody na zabezpieczenia nie zawsze wyłącza odszkodowanie

Szczególnej uwagi wymaga art. 48 pkt 3. Sam fakt odmowy zgody na budowę urządzenia albo wykonanie zabiegu zapobiegającego szkodom nie oznacza automatycznie utraty prawa do odszkodowania.

Ustawa przewiduje bowiem wyjątki, w szczególności dotyczące szkód wyrządzonych przy wykonywaniu polowania oraz szkód, które powstałyby niezależnie od wzniesienia urządzeń lub wykonania zabiegów, na które posiadacz nie wyraził zgody.

Dlatego przy ocenie takiej sytuacji trzeba zbadać konkretny stan faktyczny oraz przesłanki wskazane w art. 48 pkt 3.

Szkoda wyrządzona przez zwierzę objęte ochroną gatunkową

Jeżeli szkodę wyrządził np. wilk, ryś, niedźwiedź, żubr albo bóbr, nie należy automatycznie kierować zgłoszenia do koła łowieckiego.

W przypadku niektórych takich szkód zastosowanie mają przepisy ustawy o ochronie przyrody, przewidujące odrębne zasady odpowiedzialności, zgłaszania, szacowania i wypłaty odszkodowań.

Jednocześnie należy odróżnić odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez zwierzęta objęte ochroną gatunkową na podstawie ustawy o ochronie przyrody od szczególnego reżimu z art. 50 Prawa łowieckiego dotyczącego zwierząt łownych objętych całoroczną ochroną. Są to odrębne podstawy prawne.

Dlatego gatunek zwierzęcia jest jednym z pierwszych elementów, które trzeba ustalić przed skierowaniem roszczenia do konkretnego podmiotu.

Kto wypłaca odszkodowanie?

W zwykłym trybie dotyczącym szkód objętych art. 46 Prawa łowieckiego odszkodowanie wypłaca dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego.

Jeżeli od protokołu szacowania ostatecznego nie wniesiono odwołania, wypłata następuje w terminie 30 dni od dnia sporządzenia protokołu.

Jeżeli natomiast wysokość odszkodowania została ustalona decyzją nadleśniczego, wypłata następuje ze środków dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego nie później niż w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.

Warto więc odróżniać:

podmiot dokonujący szacowania → organ ustalający wysokość odszkodowania → podmiot wypłacający odszkodowanie.

Szkody, za które odpowiada Skarb Państwa

Prawo łowieckie przewiduje również sytuacje, w których za szkody określone w art. 46 ust. 1 odpowiada Skarb Państwa.

Dotyczy to szkód wyrządzonych przez zwierzęta łowne objęte całoroczną ochroną. Skarb Państwa odpowiada również za szkody wyrządzone przez zwierzęta łowne wskazane w art. 46 ust. 1 pkt 1 na obszarach niewchodzących w skład obwodów łowieckich.

Ustawa określa także podmioty właściwe do wypłaty odszkodowania w poszczególnych przypadkach.

Dlatego w takich sytuacjach nie należy automatycznie kierować roszczenia do koła łowieckiego.

Najważniejsze terminy – w skrócie

Terminy wynikają z Prawa łowieckiego oraz rozporządzenia z 16 kwietnia 2019 r. Trzeba przy tym pamiętać, że termin zgłoszenia szkody ma szczególne zasady w przypadku szkód wyrządzonych przez dziki na łąkach i pastwiskach poza okresem wegetacyjnym.

Szkoda łowiecka – zgłoszenie krok po kroku

Jeżeli stwierdzisz szkodę, działaj według następującej kolejności:

1. Ustal, w miarę możliwości, jaki gatunek zwierzęcia wyrządził szkodę

Sprawdź, czy szkoda mieści się w zakresie art. 46 Prawa łowieckiego, czy też zastosowanie mogą mieć inne przepisy. Jeżeli nie da się jednoznacznie ustalić gatunku, udokumentuj charakterystyczne ślady. Ostateczne ustalenie gatunku jest elementem oględzin.

2. Zabezpiecz materiał dowodowy

Przed wykonaniem dalszych prac na uszkodzonym obszarze wykonaj zdjęcia całej działki, uszkodzeń, śladów żerowania i innych charakterystycznych śladów. W miarę możliwości wykonaj również pomiary uszkodzonego obszaru. Dokumentacja może mieć istotne znaczenie, jeżeli później powstanie spór co do rozmiaru szkody.

3. Zgłoś szkodę w wymaganym terminie

Co do zasady wniosek o szacowanie szkody należy złożyć w terminie 3 dni od dnia jej stwierdzenia.

W przypadku szkód wyrządzonych przez dziki na łąkach i pastwiskach poza okresem wegetacyjnym obowiązuje szczególna zasada – zgłoszenie powinno nastąpić w terminie umożliwiającym przeprowadzenie szacowania przed przywróceniem uszkodzonego obszaru do stanu pierwotnego przed rozpoczęciem wegetacji.

4. Zachowaj dowód zgłoszenia

Przechowaj kopię wniosku oraz potwierdzenie jego doręczenia. W razie sporu pozwoli to wykazać, kiedy i w jakiej formie zgłosiłeś szkodę.

5. Weź udział w oględzinach

Sprawdź, czy prawidłowo ustalono gatunek zwierzyny, rodzaj, stan i jakość uprawy, powierzchnię całej uprawy, powierzchnię uszkodzoną oraz procent zniszczenia.

Oględziny powinny zostać przeprowadzone niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od otrzymania wniosku.

6. Dokładnie sprawdź protokół oględzin

Jeżeli nie zgadzasz się z ustaleniami, zgłoś konkretne zastrzeżenia wraz z uzasadnieniem i zadbaj o ich wpisanie do protokołu.

Nie ograniczaj się do ogólnego stwierdzenia, że „nie zgadzasz się z wyceną”. Wskaż, które ustalenie jest błędne i dlaczego.

7. Zawiadom o planowanym sprzęcie

Jeżeli uszkodzona uprawa ma zostać zebrana, powiadom dzierżawcę albo zarządcę obwodu o planowanym terminie sprzętu w formie pisemnej, 7 dni przed zamierzonym sprzętem.

8. Dopilnuj szacowania ostatecznego przed sprzętem

Co do zasady szacowanie ostateczne powinno zostać przeprowadzone najpóźniej w dniu sprzętu i przed jego dokonaniem. W przypadkach określonych w art. 46 ust. 7 Prawa łowieckiego, gdy dokonuje się wyłącznie szacowania ostatecznego, powinno ono nastąpić w terminie 7 dni od otrzymania wniosku o szacowanie szkody.

9. Jeżeli nie zgadzasz się z ustaleniami, złóż odwołanie

Właścicielowi albo posiadaczowi gruntów rolnych, na których wystąpiła szkoda, przysługuje odwołanie do właściwego nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Odwołanie należy wnieść w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu oględzin albo protokołu szacowania ostatecznego. W celu rozpatrzenia odwołania nadleśniczy przeprowadza odpowiednio oględziny albo szacowanie ostateczne, a następnie ustala wysokość odszkodowania w drodze decyzji.

Ważne: samo wniesienie zastrzeżeń do protokołu nie zastępuje odwołania do nadleśniczego. Jeżeli nadal kwestionujesz ustalenia, pilnuj odrębnego 7-dniowego terminu na wniesienie odwołania.

10. Po otrzymaniu decyzji pilnuj kolejnego terminu

Jeżeli nie zgadzasz się z ustaloną wysokością odszkodowania, możesz dochodzić roszczenia przed sądem powszechnym. Powództwo przewidziane w art. 46e ust. 4 Prawa łowieckiego należy wnieść w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji.

Najważniejsza zasada:

nie czekaj z działaniem do momentu, gdy znana będzie ostateczna wysokość szkody.

Najpierw udokumentuj → zgłoś → uczestnicz w oględzinach → sprawdź protokół → zgłoś zastrzeżenia, jeżeli są potrzebne → dopilnuj szacowania ostatecznego → pilnuj 7 dni na odwołanie → po decyzji pilnuj 3 miesięcy na ewentualne powództwo.

Podsumowanie

Dochodzenie odszkodowania za szkodę łowiecką może byc skuteczne, ale w tej procedurze czas i dokumentacja mają bardzo duże znaczenie.

Najpierw trzeba ustalić, czy konkretna szkoda rzeczywiście podlega art. 46 Prawa łowieckiego. Następnie należy szybko ją zgłosić, zabezpieczyć dowody i dopilnować prawidłowego przebiegu oględzin oraz szacowania.

Szczególną uwagę warto zwrócić na:

zgłoszenie szkody → oględziny i protokół → ewentualne zastrzeżenia → 7-dniowy termin na odwołanie → decyzję nadleśniczego → 3-miesięczny termin na powództwo.

Jeżeli spór nie zostanie rozwiązany na etapie procedury przed właściwym organem, przepisy przewidują możliwość dochodzenia roszczenia przed sądem powszechnym. W takim przypadku kluczowy jest termin 3 miesięcy od doręczenia decyzji.

Największym błędem jest zazwyczaj nie samo błędne wyliczenie odszkodowania, lecz zbyt późne działanie: zgłoszenie szkody po terminie, brak dowodów, dopuszczenie do zatarcia śladów albo przeoczenie terminu na odwołanie.

Dlatego przy większej szkodzie warto zabezpieczyć materiał dowodowy już przed oględzinami, a nie dopiero wtedy, gdy pojawi się spór o wysokość odszkodowania.

Zapraszam do kontaktu,

Paweł Pokorski
radca prawny

📞  tel.: +48 505 691 234

✉️  kancelaria@pokorskiodszkodowania.pl

Zdjęcia: Aliaksei Semirski, Michal Petráš 

Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi indywidualnej opinii prawnej. W konkretnej sprawie konieczna może być analiza dokumentacji, miejsca wystąpienia szkody, statusu nieruchomości, gatunku zwierzęcia oraz aktualnych przepisów i orzecznictwa.

***

Odszkodowania łowieckie – najważniejsze informacje dla właścicieli gruntów i rolników

Odszkodowania łowieckie – jak uzyskać odszkodowanie, gdy dzika zwierzyna zniszczyła Twoje uprawy?

Dzika zwierzyna może wyrządzać szkody na gruntach rolnych – zniszczenia upraw, utrata plonów czy uszkodzenie płodów rolnych – tym samym  powodując straty dla właścicieli nieruchomości oraz producentów rolnych.

W takich sytuacjach poszkodowanym przysługuje prawo dochodzenia odszkodowania łowieckiego.

W niniejszym artykule wyjaśniamy, czym jest szkoda łowiecka, kto ponosi odpowiedzialność za jej naprawienie oraz jak wygląda procedura uzyskania rekompensaty [Czytaj dalej…]